31 augustus 2017

Blog van Boy Jansen: Bijzonder, Trots, Tijn!

Al enige tijd twijfel ik of ik deze column moet schrijven, en als ik hem al schrijf moet ik hem dan wel publiceren. Waarom niet? Misschien is het niet helemaal gepast. Waarom wel? Ik deel alles wat me bezighoudt, dus ook dit. Sterker nog er is niets wat me op het moment meer bezighoudt dan dit.
Het gaat namelijk over de uitvaart van Tijn. U weet wel, nagellakheld Tijn. Met toestemming van de ouders van Tijn schrijf ik dan ook deze column. Een column die even niets met de zin van onzin te maken heeft.

Begrijpelijk dat het voor sommige mensen moeilijk voor te stellen is, de grappenmaker die een uitvaart doet. Maar soms brengen de grappen je bij een wel heel bijzonder moment.
Al diverse jaren sta ik in het mooie Hapert in de ton, avonden (mede) georganiseerd door Jolanda en Gerrit, de lieve ouders van Tijn.
Zo ook afgelopen seizoen, door mijn carrièreswitch ging het gesprek in de kleedkamer al snel naar Tijn. Behalve het vele moois wat de grote kleine man teweeg had gebracht ging het gesprek ook over de feiten die hem te wachten stonden. Zelfs hierin was Tijn een dappere held met logische vragen welke veel volwassenen niet eens durven te stellen, gekoppeld aan de fantasie van een zesjarige.

Het was 7-7-2017, in huize Jansen een ochtend als geen andere. De kinderen uit bed, ontbijten, aankleden, u kent het wel. Snel de jassen aan en naar school. Net op dat moment ging de telefoon. Aan de telefoon kreeg ik een bedroefde moeder die net daarvoor haar kindje verloren had.

Even stond ik stil, alles stond stil.

Het gebeurt mij niet snel maar ik wist even niet wat ik moest zeggen. Vanaf dat moment begon voor mij een wel hele bijzondere week, een week die ik nooit vergeten zal.
Enigszins met knikkende knieën ging ik samen met collega Anno op weg naar Hapert.
Inhoudelijk ga ik hier, vanzelfsprekend niet te veel op in. Maar als meest onervaren medewerker van het bedrijf, was ik op weg naar een hele speciale familie. Ik was op weg naar een menneke waar heel het land op dat moment aan dacht. Ik was op weg naar een uitvaartdienst welke ik moest gaan leiden. Een dienst waarin ik mijn grote voorbeeld Youp van het Hek moest aankondigen. Een dienst van een onschuldig kind. Samen hebben we deze week bijna non-stop gewerkt om alles in goede banen te leiden. We zeiden nog tegen elkaar ergens vroeg in de nacht, wat hebben we toch eigenlijk raar werk, wat hebben we toch eigenlijk een rotbaan. Ja dat hebben we, maar we hebben wel de mooiste rotbaan die er bestaat.

Gelukkig kan ik het werk heel goed op het werk laten. Kan ik heftige momenten goed afsluiten. Dit ging me nu iets minder makkelijk af. Zo blijkt maar weer, ook ik ben maar gewoon een mens.
Nog dagelijks denk ik terug aan deze week. Soms verdrietig, soms vraag ik me af hoe het met de ouders zou gaan, met het lieve broertje. Hoe gaat het met de opa’s en oma’s. Soms denk ik terug en dan voel ik me toch ook weer heel trots dat we dit hebben kunnen en vooral mogen doen. Dat ouders zoveel vertrouwen in je hebben. Dat ze je in de moeilijkste momenten van hun leven betrekken.
Dat je met ze mag lachen en met ze mee mag huilen. Dat je er voor hen mag zijn.

Het was een enorm grote eer om dit te mogen doen. Dit is precies de reden dat ik bij Fiddelaers ben gaan werken. Met vallen en opstaan heb ik eindelijk gevonden wat ik altijd al zocht. En ook dat heeft me deze bewuste week weer bevestigd. Doe wat je wilt doen, volg je hart ongeacht wat mensen er van vinden of zeggen. Maak van je leven, jouw leven! Lach en geniet, voor je het weet is het voorbij…

Ga terug
U kunt Uitvaartbureau Jan Fiddelaers dag en nacht bellen en afspreken wanneer de komst van de uitvaartbegeleider gewenst is.